حداقل 101 آبفشان مواد یخی را از زیر سطح انسلادوس به فضا پرتاب می کنند. نیروهای گرانشی و تعامل این قمر با سیاره مادرش زحل باعث باز و بسته شدن شکاف های آن می شود. هنگامی که انسلادوس در دورترین فاصله از زحل قرار دارد، آبفشان ها قدرتمندتر می شوند، اما تولید گاز افزایش نمی یابد. این شواهد دقیقا برعکس انتظارات دانشمندان است و شاهدی بر فعالیت های جالب است.

از زمانی که کاوشگر کاسینی در سال 2004 وارد مدار زحل شد، خروجی حداقل برخی از آبفشان های انسلادوس کاهش یافته است، اما دلیل دقیق آن هنوز مشخص نیست. اگرچه این قمر یخ زده معمولا برای جریان آب مایع خیلی سرد است، اما آمونیاک موجود در مواد خارج شده از انسلادوس ممکن است به عنوان یک ضد یخ عمل کند و از یخ زدن آب زیر سطح ماه جلوگیری کند.

قطر انسلادوس تنها یک هفتم قطر قمر زمین است. این قمر ششمین و سنگین ترین قمر زحل است. مانند بسیاری از اجسام بیضوی، قسمت استوایی انسلادوس به دلیل اثرات گرانشی چرخش کمی محدب تر است. از آنجایی که این قمر نسبتا کوچک است و کمترین اثر گرانشی را روی سطح خود دارد، دانشمندان از یافتن جوی روی آن شگفت زده شدند. جو انسلادوس توسط قطب جنوب و قسمت گرمتر این قمر تسلط دارد.

حقایقی در مورد انسلادوس

طبق یک مطالعه در سال 2019، انسلادوس احتمالاً نزدیک به یک میلیارد سال سن دارد. به همین دلیل، به یک مقصد ایده آل برای جستجوی زندگی تبدیل می شود. با این حال، تحقیقات موجود تنها بر اساس شبیه سازی های کامپیوتری است و رسیدن به سن واقعی انسلادوس دشوار است. بر اساس تحقیقات اولیه، آنها تخمین زدند که انسلادوس و برخی از قمرهای دیگر زحل احتمالاً 100 میلیون سال پیش تشکیل شده اند.

انسلادوس که بین قمرهای میماس و تتیس قرار دارد، حدود 238 هزار کیلومتر از زحل فاصله دارد. حدود 33 ساعت طول می کشد تا انسلادوس مدار خود را به دور زحل کامل کند. این قمر نیز مانند قمر زمین نسبت به زحل قفل جزر و مدی دارد یا به عبارتی همیشه در یک سمت انسلادوس به سمت زحل است. انسلادوس همچنین دارای تشدید مداری است، جایی که برهمکنش گرانشی بین انسلادوس و یکی از قمرهای بزرگتر زحل، دیون، باعث می‌شود که قمرها در فواصل منظم با یکدیگر همسو شوند. دیون احتمالاً عامل گرمایش کشنده انسلادوس است و به همین دلیل می توان آن را مسئول اقیانوس مایع زیر سطح انسلادوس دانست.